<\/p>\n\n\n\n
Met voldoening kijk ik terug op het proces dat ik heb doorgemaakt bij het componeren van mijn Vasalis liederencyclus. Zelden kreeg ik mijn muziek zo moeiteloos op papier als deze keer. Ik denk dat dit moet samenhangen met de po\u00ebzie die ik als inspiratiebron heb mogen ervaren. Door me in te leven in wat de dichter beschrijft en te luisteren naar de wijze waarop zij het verwoordt kwamen de idee\u00ebn vanzelf bij me op. Vasalis is nog geen 45 als ze deze versregels schrijft. Ze komen voor in haar derde gedichtenbundel Vergezichten en gezichten<\/em> die in 1954 uitkwam. Zeven van de acht gedichten in mijn liederencyclus zijn uit dezelfde bundel. Citaten zie: Maaike Meijer: M. Vasalis, een biografie<\/em> , Amsterdam 2011 resp. p. 791, 74, 573.<\/p>\n\n\n Met voldoening kijk ik terug op het proces dat ik heb doorgemaakt bij het componeren van mijn Vasalis liederencyclus. Zelden kreeg ik mijn muziek zo moeiteloos op papier als deze keer. Ik denk dat dit moet samenhangen met de po\u00ebzie die ik als inspiratiebron heb mogen ervaren. Door me in te leven in wat de… Read more: Als daar muziek voor is…\u00a0acht gedichten van Vasalis<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-930","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.dirriwachter.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/930","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.dirriwachter.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.dirriwachter.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dirriwachter.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dirriwachter.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=930"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/www.dirriwachter.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/930\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1105,"href":"https:\/\/www.dirriwachter.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/930\/revisions\/1105"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.dirriwachter.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=930"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Als daar muziek voor is, wil ik het horen:<\/em>
ik wil muziek voor oude mensen…<\/em><\/p>\n\n\n\n
De poezie van Vasalis helpt ons de werkelijkheid van alledag als vreemd, als nieuw te zien. Zij toont ons de geheimzinnigheid van het gewone. En die gewone dingen die we meemaken hebben altijd weer raakvlakken aan vroegere ervaringen. Zelfs als de beleving tegengesteld is. Zoals aan het slot van het laatste gedicht waar ze schrijft: de grimassen die gij moet trekken zijn vol herinnering aan vroeger lachen<\/em>.
En tegenstellingen treffen we aan in haast elk gedicht. In het eerste wellust <\/em>tegenover pijn<\/em>. In het tweede grote vloed <\/em>tegenover fijne lijnen<\/em>. Het derde gedicht heeft het over iets wilds en rustigs<\/em>. En in het vierde gedicht wil het hart zwellen<\/em> en tegelijk kleiner worden<\/em>. In het zevende gedicht droomt de dichter: voel me thuis – te dicht bij huis gekomen<\/em>. En het laatste gedicht eindigt met helend leed<\/em>.
Vasalis heeft het vaak over vogels, zoals in het zesde gedicht. Bij het horen van de bange kreten van de merel op het dak – een<\/em> vonkenregen van verlangen<\/em> – beseft ze dat een geliefde er niet meer is. En wanneer de dichter in het zevende gedicht g\u00e9\u00e9n vogels hoort zijn de rust en de stilte alleen maar schijn: het hart van een cycloon<\/em>.
Niet minder dan de psychiater Leenmans was de dichter Vasalis er van doordrongen hoe ingrijpend het onbewuste meespeelt in de gewone ervaringen van alledag. Zo schrijft zij in een brief aan Gerard Reve: ‘Dromen zijn onze slaap-gedachten: z\u00f3 denkt men als de buitenwereld even zijn bek houdt. Een gedicht dat goed is heeft de eigenschappen van een droom.’ In gedicht 7 droomt de dichter d\u00e0t ze droomt en wel van een barre grond […] versteend, verwonderlijk geplooid […] als een van te nabij gezien en oud gelaat<\/em>.
Vasalis heeft veel meer geschreven dan de 100 gedichten die ze in drie bundels publiceerde. In haar dagboek lezen we: ‘Het \u00e9chte schrijven moet een vorm van leven zijn en niet alleen commentaar.’ Wat ze met dat \u00e9chte schrijven bedoelt wordt duidelijk als ze in de inleiding tot de bloemlezing De dichter en de zee<\/em> opmerkt: ‘Wat moet ik over de zee schrijven? […] Ik hoor er thuis en er \u00f3ver schrijven geeft een zekere vervreemding […] Een vers over de zee is wat anders dan “over de zee schrijven”. In een vers behoudt men wat men zogenaamd prijs geeft. De vorm is voor mij water-dicht en proza lekt.’
<\/p>\n\n\n\n